YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15071
KARAR NO : 2023/3600
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Dairemizin 2023/486 Esasında kayıtlı dosyayla iş bu dosya arasında bağlantılı olduğu ve birlikte inceleme yapılması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılan mağdure vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmün niteliği itibariyle 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2019/449 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile üçüncü fırkasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/1746 Esas, 2021/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüyle ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü fırkasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/20028 Esas, 2022/3138 Karar sayılı ilâmıyla; ”Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/1358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekili Av. …’ın Temyiz İstemi
Mağdurenin aşamalarda detaylı ve istikrarlı anlatımlarda bulunduğu, beyanlarının ruh sağlığına ilişkin rapor ve tanık ifadeleri ile teyit edildiği, sanık ve katılan mağdurenin ailelerinin sık sık biraraya geldiği ve sanığın eylemlerinin rahatlıkla gerçekleştirebileceği ortamlarda bulunduğu, sanık ve katılan mağdure arasında iftira atmasını gerektirir husumet olmadığı, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekili Av. …’ın Temyiz İstemi
Mağdurenin aşamalarda detaylı ve istikrarlı anlatımlarda bulunduğu, tanık anlatımları da dahil olmak üzere dosya çelişki bulunmadığı, mağdurenin yaşadıklarını gösterir şekilde ruh sağlığına ilişkin rapor tanzim edildiği, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın bisikletin arkasına oturttuğu katılan mağdurenin elini tutup giysileri üzerinden penisine dokundurduğu, 2010 yılında katılan mağdurenin evine ailecek misafirliğe gittikleri esnada katılan mağdureyi koltuğun ucuna oturtarak kimse yokken dudağından üç … kadar öptüğü, 2012 yılında sanığın televizyon izleyen katılan mağdurenin kalçasına ve vajinasına ayağıyla dokunduğu, ayrıca 2014 yılına kadar sanığın katılan mağdure ile her karşılaştığında bebiş şeklinde sözler sarfederek dudağının kenarından öptüğü, bu suretle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda;
2. Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda başka deliller ile desteklenmeyen soyut beyanları, tanık anlatımları, sanığın aksi yönde kesin nitelikte delil bulunmayan aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın katılan mağdureye yönelik üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek sanık hakkında bölge adliye mahkemesince beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/1361 Esas, 2022/1358 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.