YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/1320
KARAR NO : 2022/12125
KARAR TARİHİ : 12.10.2022
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında davacı vekili ile davalılar vekilinin, başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf talebinin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü;
K A R A R
Davacı vekili; 01.10.2000 tarihinde müvekkilinin babasının davalılar tarafından silahla vurulup, kürekle de darp edilmek suretiyle öldürüldüğünü, Kars Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada alınan Adli Tıp Raporuna göre davalıların her birinin eyleminin babası …’ın ölümüne neden olabilecek nitelikte olduğunun tespit edildiğini, davalıların haksız eylemleri neticesinde davacının destekten yoksun kaldığını belirterek; 250.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 250.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesine toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 51.161,67 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminatın fiilin gerçekleştiği 01.10.2000 tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalılardan mütelsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya yönelik taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kanuna uygun gerektirici nedenlere ve HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, haksız eylem nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminata ilişkindir.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Manevi tazminat ile ilgili hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı lehine takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve aşağıda dökümü yazılı 3.169,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 12.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.