Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/4070 E. 2023/4709 K. 01.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4070
KARAR NO : 2023/4709
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2010 tarihli ve 2009/794 Esas, 2010/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 13.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.09.2012 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçundan verilen 4 ay 10 gün hapis cezasının kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanması amacıyla mahkemeye ihbarda bulunulmuştur.
3. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/306 Esas, 2015/543 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına ve sanığın resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık herhangi bir gerekçe belirtmeksizin temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.09.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1. Gerekçeli karar başlığında “09.03.2009” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, sanığın 30.04.2004 tarihinde parmak izi incelemesi yapıldığı sırada kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu gözetilerek mahallinde “30.07.2004” olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 7 nci ve 5252 sayılı sayılı Kanun’un 9 uncu maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı … Ceza Kanunu’nun 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasında (5237 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesi ) düzenlenen “Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma” suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Kanun’un 102 … maddesinin üçüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/306 Esas, 2015/543 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.