Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/4031 E. 2023/5802 K. 20.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4031
KARAR NO : 2023/5802
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/719 E., 2021/725 K.
SUÇ : Kenevir ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2008 tarihli ve 2007/261 Esas, 2008/219 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün Dairemizin 15.11.2012 tarihli 2011/21033 Esas ve 2012/16987 Karar sayılı ilamı ile
”Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK’ nın 231 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,” nedeniyle bozulması karar verilmiştir.
C. Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2013 tarihli ve 2012/814 Esas, 2013/5 Karar sayılı ilamı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanılmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
D. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkûm olması üzerine Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/719 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararı ile kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Sanığın mahkûmiyeti için her tür şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk mahkûmiyet kararının verildiği 10.09.2008 tarihi ile hükmün açıklanması kararının tarihi olan 14.12.2021 tarihleri arasında, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadirli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/719 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.