YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9030
KARAR NO : 2014/1779
KARAR TARİHİ : 27.01.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
CYY’nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup,yine aynı Kanununun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından,sanık … müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için,dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
II- Sanık … hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Emanetin 2011/2074 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde karar alınması mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.02.2009 tarih, 2148-11 sayılı ilamıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, TCK’nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2-TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenmeyen
sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve kendi alt soyu yönünden ise koşullu salıvermeye kadar uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden “sanık …’in B. Çekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/2148 esas ve 2009/11 karar sayılı ilamı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan 500 TL adli para cezası aldığı ve bu cezasının 05.10.2009 tarihinde infaz ettiği,deneme süresi içerisinde bu suçu işlediği ve önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına,” sanık hakkında TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına,yargılama gideri olan 1 TL’nin sanıklardan eşit olarak alınmasına”, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.