YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9044
KARAR NO : 2014/2174
KARAR TARİHİ : 29.01.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2007 tarih ve 2006/116-2007/222 sayılı ilamı yerine, adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CYUY.nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olan ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayan Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih ve 2008/163 Esas – 2009/164 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına”, yine hüküm fıkrasından “Sanığın Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinden almış olduğu 2008/163 esas, 2009/164
Karar sayılı ve 16/04/2009 tarihinde kesinleşip, 26/02/2010 tarihinde infaz edilmiş sayılan ilamı tekerrüre esas kabul edilerek TCK.nın 58/6-7 maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın adli sicil kaydına konu Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2007 tarih ve 2006/116-2007/222 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCY.nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralı gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih ve 2008/163 Esas – 2009/164 Karar sayılı ilamı nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.