YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13930
KARAR NO : 2023/3158
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin yedinci fıkrası

uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, sübuta, eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Aynı koğuşta mahkum olan sanık …, katılan …, temyiz dışı sanıklar ve temyiz dışı katılanlar arasında olay günü kavga çıktığı, sanığın katılanı basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Adlî raporlar, sanık savunmaları, tanık ve katılan beyanları, nüfus kayıt örneği, yargılama sürecine ait belgeler dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Sanığa yüklenen kasten yaralama suçunun 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan 24.02.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme tarihi arasında olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16/05/2023 tarihinde karar verildi.