YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11466
KARAR NO : 2017/9647
KARAR TARİHİ : 30.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince
mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, adli tıp raporunu kabul etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ”Ödenmeyen para cezasının hapse dönüştürülmesine” karar verilmesi;
3-Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde yer alan “Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” şeklindeki hükme rağmen, para cezasının aylık 2 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi,
4-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1.numaralı bendin 5.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanık açısından caydırıcı olacağı vicdani kanısıyla hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın sanığın ekonomik ve şahsi hali dikkate alınarak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, yine aynı bendin 6.paragrafında yer alan “aylık 2 eşit taksit halinde ödenmesine” ibaresinin mahkemenin takdirini en az taksit sayısını belirleme yönünde kullandığı hususu da nazara alınıp, “birer ay ara ile 4 eşit taksitte ödenmesine” olarak değiştirilmesi ile aynı paragrafta yer alan, “ödenmeyen para cezasının hapse dönüştürülmesine,” ibaresinin çıkarılarak yerine, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.