YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/12814
KARAR NO : 2022/14957
KARAR TARİHİ : 21.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Av. … tarafından, davalı … aleyhine 18/11/2016 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu maluliyet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2018 günlü karara yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesinde 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-(1) maddesi gereğince 14/02/2019 günlü kararla esastan reddedilmiş, verilen bu kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18/11/2019 gün ve 2019/1764 esas, 2019/5367 karar sayılı ilamıyla HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar üzerine; İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2020 günlü kararın HMK’nın 373. maddesinin 4. fıkrasına uygun olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce verilen 2021/17974 esas, 2021/4526 karar sayılı ve 13/09/2021 günlü kararla davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, manevi tazminatın bu kez az seviyede belirlendiği, daha üst seviyede hükmedilmesi gerektiğinden davacı yararına İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesince verilen 14/04/2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairenin 13/09/2021 tarihli ve 2021/17974 esas, 2021/4526 karar sayılı ilamı ile; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, “ilk bozma sonrası bozma kararındaki gerekçelerle olaya özgü somut hususlar isabetli bir şekilde değerlendirilmeden hüküm tesis edildiği ve davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının bu kez de az seviyede belirlendiği, mahkemece önceki bozma kararı da dikkate alınarak olayın gerçekleşme biçimi, meydana gelen kazada davacının hiçbir kusurunun bulunmaması, %100 oranında beden gücünü kaybederek ömür boyu yatağa bağımlı hale gelmesi gözetilmek suretiyle, davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata hükmedilmesi” gereğine değinilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile 250.000,00 TL manevi tazminatın 06/02/2010 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 21.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.