YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/1773
KARAR NO : 2010/8130
KARAR TARİHİ : 15.12.2010
TEBLİĞNAME : 1-B/2008/276082
… ile …’yi kasten öldürmeye teşebbüsten, cinsel saldırıdan, hürriyeti tahditten ve görevli memura direnmekten sanık …’ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÇORLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/03/2008 … ve 243/31 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re’sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) a) Oluşa, dosya kapsamına ve Adli tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 11.7.2007 tarihli rapor içeriğine göre, olay günü sanığın bıçağı mağdur …’nin doğrudan yaşamsal önemi bulunan göğüs bölgesini … alarak biri toraksa nafiz olacak ve … tehlike oluşturacak şekilde iki kez vurduğu sırada mağdurun yanına kardeşi …’in gelmesiyle eylemine devam edemeyerek kaçan sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 35. madde uygulamasında, TCK’nun 61. maddesi de gözönüne alınarak meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığına göre olayla örtüşecek şekilde makul bir miktarda ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde daha az miktarda ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
b) Dosya kapsamına ve 14.07.2006 tarihli tutanak içeriğine göre Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 2.3.2010 günlü 2009/9-259 Esas 2010/47 Karar sayılı kararı uyarınca görevli memura direnme suçunda, görevli sayısının birden fazla olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nun 43.maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Oluşa, dosya kapsamına ve gerekçeye göre; sanık hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik hürriyetten yoksun bırakma suçlarından teşdiden ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki fazla miktarda ceza verildiğine ilişen (2-b) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlar … ve …’a yönelik cinsel saldırı ve hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının mağdurlar … ve …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının ve görevli memura
direnme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin, eksik incelemeye, öldürmeye teşebbüs suçlarının vasfına, cinsel saldırı suçlarında sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Kısmen resen de temyize tabi bulunan mağdurlar … ve …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar … ve …’a yönelik hürriyetten yoksun bırakma ve görevli memura direnme suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA; sanığa verilen cezaların miktarlarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine;
B) Mağdurlar … ve …’a yönelik cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 102/2.maddesi uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde … cezanını belirlenmesinden sonra 102/3-d ve 102/5.maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 102/2-5.maddeleri uyarınca doğrudan ceza verilmesi;
C) Mağdur …’ye yönelik cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;
5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ve 6008 sayılı Kanunun 7.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi;
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.