YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9124
KARAR NO : 2023/3035
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2018/266 Esas, 2019/262 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/624 Esas, 2020/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İsteği
Katılan Bakanlık vekili, sanığın cezasının alt sınırdan belirlenmesinin, takdiri indirim uygulanmasının ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığına ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, sanığın mağdura yönelik fiziksel temasının olmadığına, sadece mağdurun soyut beyanlarına dayanılarak hüküm verildiğine, sanığın cinsel amacının bulunmadığına, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
25.08.2018 tarihinde kardeş olan mağdurlar … ve …’in birlikte tarlalarına ektikleri kavunları toplamaya gittikleri, tarlada bulundukları esnada sanık …’ın yanlarına geldiği “Benimle gelin” diyerek kulubesine götürdüğü, mağdurlara burada yardım ettiği, odun kestiği, mağdurlara yemek yaptığı ve birlikte yedikleri ve bu şekilde sanığın mağdurların güvenini kazandığı, daha sonra köye gitmeye karar verdikleri mağdur … ile sanığın aynı eşeğe bindikleri, önden ilerlemeye başladıkları, mağdurların köylüsü olan tanık … …’in de bu esnada yanlarında olduğu, … …’in de mağdur … ile başka bir eşeğe binip başka yerde olan yükü alarak köye gidecekleri, bu şekilde yola çıktıkları, mağdur … ile sanığın eşeğin üzerindeyken sanığın elini mağdur …’in beline attığı, okşamaya başladığı, bu eyleminin yaklaşık bir dakika sürdüğü, bunun üzerine mağdur …’in şüphelenerek eşekten ineceğini söylediği, ancak sanığın izin vermediği, daha sonra mağdur …’in eşeğin üzerinden atladığı, sanığın da arkasından eşeğin üzerinden atladığı, sanığın mağdur …’in kolundan tuttuğu, daha sonra mağdur …’e hitaben pantolonunu kastederek “Çıkar çıkar” dediği, daha sonra mağdurun sanığın elinden kaçtığı, sanığın arkasından mağdura keser fırlattığı, mağdur …’in sanığın elinden kaçtıktan sonra yolda ilerlerken babası olan katılan Abdulkadir ile karşılaştığı şeklinde olayı kabul ettiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, adli raporlar, bilirkişi raporu, sanık savunması ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık müdafiinin sübuta, vasfa ve sair hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesini gerektiğine ve taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/624 Esas, 2020/773 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.