YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13428
KARAR NO : 2023/3227
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/91 Esas, 2016/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 12 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir.
2. Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/91 Esas, 2016/350 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/8222 Esas, 2020/13394 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/432 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, hakkında ceza verilmemesi, bunun mümkün olmaması hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya verilen cezanın ertelenmesine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun evli oldukları ve aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay tarihinde sanığın ikamet etmiş oldukları eve alkollü geldiği ve aralarında tartışma başladığı, bu tartışma sonucunda sanığın mağduru basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. Mağdur sanığın eliyle vurmak suretiyle kendisini yaraladığını beyan etmiştir. Mağdurun yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın Temyiz Sebepleri ve Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında adli para cezası tayin edildiğinden erteleme hükümlerinin uygulanmasının kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/342 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.