YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11850
KARAR NO : 2017/9137
KARAR TARİHİ : 21.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Çift taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet veren, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 170 promil alkollü olarak … kullandığı tespit edilen sanık hakkında, almış olduğu alkol miktarı ve suçun işleniş biçimi gözetilip alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabet bulunmakla birlikte, temel ceza belirlenirken, TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, teştidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,
2-CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği; duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan suç tarihi itibari ile sabıkası bulunmayan sanık hakkında “Sanığın alkollü … kullanmayı alışkanlık haline getirmiş geçmişi, suç işleme hususundaki eğilimleri, yargılama sürecinde duymadığı pişmanlık ve mahkemece edinilen olumsuz kişilik özellikleri göz önünde bulundurularak, bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu kanaat oluşmadığından, sanık hakkında, TCK’nın 51. maddesi gereğince erteleme ve CMK’nın 231. maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,” şeklindeki, sanığa uygulanan idari para cezalarının anılan maddelerin uygulanması bakımından engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 51. ve CMK’nın 231. maddelerinin uygulanmaması,
Kabule göre de;
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.