YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10491
KARAR NO : 2023/3088
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat

Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli 2015/1035 Esas 2016/766 Karar sayılı kararıyla katılan sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara katılan sanık … müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli 2021/983 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 01.12.2021 tarihinde kesinleştiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli 2020/15314 Esas 2020/18572 Karar sayılı kararında katılan sanık … müdafiinin bu yönden temyiz talebinin red edildiği ve temyiz incelemesine konu edilmediği, bu itibarla katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği gözetilerek bozma sonrası tekrar hüküm kurulmasına gerek bulunmaması nedeniyle Betül müdafiinin temyizi mümkün görülmemiştir.

Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/1035 Esas 2016/766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/1035 Esas 2016/766 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/15314 Esas 2020/18572 Karar sayılı kararı ile katılan …’in yaralanmasına ilişkin alınan raporların yetersiz olduğundan bahisle eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin tartışılması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/67 Esas 2021/888 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 25 … maddesi birinci fıkrası delaletiyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; sanık hakkında meşru savunma şartlarının oluşmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılan ile sanığın Midyat Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yaptıkları, hastanenin ameliyathanesinde anestezi doktoru sanık … ile doktor katılan … arasında hastaya hangi tür anestezinin uygulanacağı konusunda yaşanan tartışma esnasında katılan …’in sanık …’ün boğazını sıktığı sırada sanığın da katılanı yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Katılan sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.

4.Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5.Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmalarının basit tıbbi müdahale giderilebilecek nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı bildirilmiştir.

6.Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli 2020/15314 Esas 2020/18572 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporları, tanık beyanları ve görüntü inceleme tutanağı birlikte değerlendirildiğinde katılanın sanığın boğazını sıktığı sırada sanığın da katılandan kendisine yönelen saldırıyı def etmek amaçlı saldırı ile orantılı olarak savunmada bulunmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, meşru savunma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
1.Katılan Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Katılan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz üzerine Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli 2021/983 Değişik İş sayılı kararıyla reddiyle kesinleştiği anlaşıldığından, kesin hükme yönelik sanık … müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/67 Esas 2021/888 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.