YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/373
KARAR NO : 2023/17403
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 26.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2012/49 Esas, 2013/771 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar neticesinde; … 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/396 Esas, 2015/653 Karar sayılı ilamı ile açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; müvekkilinin polis memurları hakkında şikâyetçi olacağını söyledikten sonra katılanların kendilerini haklı çıkartmak için müvekkilini suçladıklarını, sanığın polis memurlarına direnmediğini aksine katılanların müvekkiline ve yanındaki yaşı küçük akrabasına kötü davrandıklarını bu nedenlerle sanık hakkında kurulan hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III.OLAY VE OLGULAR
Polis memuru olan katılanların sanık ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen inceleme dışı …’den kimliklerini ibraz etmelerini istemeleri üzerine sanığın “Bu ne kardeşim ne diye kimlik soruyorsunuz siz kimsiniz.” dediği, kimlik kontrolünde arama kararının olduğunun tespit edildiği ve polis aracına bindirilmeden evvel yapılan üst araması sırasında görevli polis memurlarını darp ettiğinden bahisle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; dosyadaki mevcut deliller, sanığın savunması, katılanların beyanı, Adli Tıp raporları ve tüm dosya kapsamı neticesinde tanık …’nün soruşturma aşamasındaki ifadesine itibar edilerek atılı suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, sanık savunması ve Adli Tıp raporuna göre sanığın darp edildiği anlaşılmakla eylemi haksız tahrik altında işlediği kabul edilerek cezasında indirim yapılmıştır.
IV.GEREKÇE
1.Katılanların aşamalardaki tutarlı beyanları, bu beyanları doğrulayan adli muayene raporları ve bu deliller ile uyumlu tanık …’nün soruşturma aşamasındaki anlatımı karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın birden fazla kişiye karşı görevi yaptırmamak için direndiğinin kabul edilmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, mahkûm olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.