Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11251 E. 2023/17770 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11251
KARAR NO : 2023/17770
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
2.Tebliğnamede katılan vekilinin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteğinin reddedilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın, komşusu olan katılanla aralarında çıkan tartışma esnasında “Ben senin gibi şikayet edecek kadar or…pu çocuğu değilim.” diyerek hakaret ettiği iddiası ile kamu dava açılmıştır. Yerel Mahkemece sanığın müsnet suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanın yedi günlük temyiz süresinin son gününün tatil ilan edilen Ramazan Bayramına denk gelmesi nedeniyle, katılan vekilinin 20.07.2015 tarihindeki temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1.Sanığın hakaret sözünü kendi adına söylediğine dair anlatımda bulunması, dinlenilen tanığın da sanığın anlatımını doğrulaması karşısında, katılanın soyut beyanı dışında, her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.