Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/16058 E. 2023/2248 K. 12.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16058
KARAR NO : 2023/2248
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/611 Esas 2016/334 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın kolluk ifadesinde katılanın kendi odasına ziyaret amacıyla gittiğini söylediği, sanığın katılan ve tanık …’yi arayarak şans dilediği, sanığın katılandan ilk duruşmada özür dilediği, katılanın dinletmiş olduğu tanıkların olayı doğruladığı, sanığın dinletmiş olduğu tanıkların beyanlarına ise sanıkla ast üst ilişkileri olduğu için itibar edilemeyeceği hususları göz önüne alınarak hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın intikalden yaklaşık 4 ay önce, sanığın müdür yardımcısı olduğu aynı zamanda katılanın olay tarihinden yaklaşık 6 ay önceye kadar kaldığı … KYK yurduna unutmuş olabileceği kitabı aramak için gittiği sırada sanığın kendisini odasına götürdüğü, odaya girdikten sonra katılanı ayağa kaldırdığı, ışığı söndürdüğü, katılana sarılarak kapıyı kilitlediği, katılanı omuz, boyun ve dudak bölgesinden öptüğü iddiasıyla açılan kamu davasında;
Tanık …’nün katılanın sanıkla birlikte çalıştıkları odaya gelip yaklaşık 15 dakika kadar oturduktan sonra kalktığı ve o gittikten sonra da yaklaşık olarak bir bir buçuk saat kadar sanıkla birlikte çalıştıkları ve sanığın bu süre boyunca yerinden hiç kalkmamış olduğu yönündeki beyanı, şikayetin 04.11.2015 tarihi olan sanığın doğum gününde yapılmış olmasının katılanın sanığa ilgi duyması nedeniyle olabileceği gibi eylemden dört ay sonra yapılmış olması durumunun da sanığın savunmalarında iddia ettiği şekilde katılanın olayı bir kurgu olarak sanığı rahatsız etmek amaçlı yapmış olma ihtimalinin değerlendirilmesi göz önüne alınarak sanığın müsnet suçu işlediği yönünde şüpheden uzak kesin, yeterli inandırıcı delil elde edilemedeğinden iddiaya konu suçu işlediği sabit olmayıp 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, tanık beyanlarına, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/611 Esas 2016/334 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.