YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20290
KARAR NO : 2023/4849
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/63 E., 2013/89 Ek K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve yedinci fıkraları, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2012/1185 Esas, 2013/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Kararın 12.09.2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uyduğunun bildirilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2015 tarihli ve 2012/63 Esas, 2013/89 Ek Karar sayılı kararı ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/253 Esas 2015/736 Karar sayılı dosyası nedeniyle sanığın denetime uymadığının anlaşıldığından bildirimde bulunulduğu, bildirimde bulunulan dosyadaki suç tarihinin 08.01.2014 tarihi olduğu, söz konusu tarihin denetim süresi içinde kaldığı ve yeni bir suç oluşturmayıp denetimin ihlali niteliğinde sayılarak dosyanın ele alınarak devam edilmesi gerektiği, bu nedenle hükmün kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/934 değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yanında temyiz dışı sanıklar…, … … ve … olduğu halde sevk ve idaresindeki… plaka sayılı araçla… üzerinde seyir halinde olan sanığın kollukça durdurularak araçta yapılan aramada aracın sağ ön koltuğunun arka cebinde bir adet içime hazır vaziyette tütün ile karıştırılmış esrarın bulunarak el konulduğu, bu itibarla sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak” suçundan açılan kamu davasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirdiğinin bildirilmesi ile kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğinde gerekçeli kararın 17.02.2016 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği Cumhuriyet savcısının 19.02.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, dolayısıyla temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanık hakkında 08.01.2014 tarihli eylemi nedeniyle Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli, 2014/253 Esas, 2015/736 Karar ve yine 31.12.2013 tarihli eylemi nedeniyle Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2019 tarihli, 2019/34 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararları ve temyiz konusu dosya kapsamında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlendiğinden bahisle 6545 sayılı Kanun’la değişen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği anlaşıldığından; bu kapsamda UYAP’ta görülen Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/736 Karar ve 08.05.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/169 Karar sayılı dosyalarının getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının veya temyiz konusu Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1185 Esas, 2013/827 Karar sayılı kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazında işlenen suç bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun’la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, sanığın hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı gerekçesiyle yanılgılı bir biçimde düşme kararı verilerek eksik araştırma ile hüküm kurulmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2015 tarihli ve 2012/63 Esas, 2013/89 Ek Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.