YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9759
KARAR NO : 2022/15040
KARAR TARİHİ : 21.11.2022
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi
Davacı … vekili Av. … tarafından, davalı Unico Sigorta A.Ş. aleyhine 17/11/2017 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 07/06/2018 günlü kararın davacı vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 26/06/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını, davacı tarafından yapılan ödemenin zararı karşılamadığını, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyasında bakıcı gideri taleplerinin olmadığını, bu nedenle protokolde bakıcı gideri dahil tüm tazminat taleplerinden feragat edildiğine dair ibarenin ibranamenin maktu bir metinden ibaret olduğunu gösterdiğini, müvekkilinin %100’e yakın maluliyeti düşünüldüğünde davalı tarafından yapılan ödeme ile tüm taleplerden feragat edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, müvekkilinin zararı ödemenin çok üstünde olduğundan yapılan ödemenin makbuz niteliğinde olduğunu, davalı tarafından ödenen miktarın geçici ve sürekli iş göremezliğe ilişkin olup bakıcı giderine ilişkin bir ödemede bulunulmadığını belirterek fiths 5.000,00 TL bakıcı giderinin olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, taraflar arasındaki ibranamenin 01/10/2014 tarihinde tanzim edildiğini, davacıya ibraname nedeniyle ödemenin 10/10/2014 tarihinde yapıldığı, davanın ise Karayolları Trafik Kanunu’nun 111. maddesinde belirtilen iki yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine 21/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.