YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14654
KARAR NO : 2023/2332
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarına göre, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan dava açılmıştır.
2. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/95 Esas, 2020/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını savunamayacak durumda olan kişiye karşı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 35, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
4. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/20017 Esas, 2022/2487 Karar sayılı kararı ile; “Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın, olay günü cinsel organını vajinal ve anal yoldan sokmak istediği mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden bulunmadığı halde kendiliğinden vazgeçtiği ve mevcut haliyle anal ve vajinal bölgeye sürtünme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1-c.1, 102/3-a.2. maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, …” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişiye karşı cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sübuta ve suç vasfına ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi
Üst hadden ceza tayini ve vekalet ücretine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın cinsel organını, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan mağdureye vajinal ve anal yoldan sokmak istediği, mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında sanığın eylemini tamamlamasına engel harici neden bulunmadığı halde kendiliğinden vazgeçtiği ve mevcut haliyle sanığın hareketinin anal ve vajinal bölgeye sürtünme şeklinde gerçekleştiği, sanığın bu şekilde sübuta eren eyleminden dolayı ”Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişiye karşı basit cinsel saldırı” suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir .
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/304 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.