YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7270
KARAR NO : 2023/2566
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2017 tarihli ve 2017/289 Esas, 2017/370 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, mağdur …’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında sanık hakkında her iki mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.04.2018 tarihli ve 2018/448 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafi ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık hakkında mağdur …’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık ve müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/595 Esas, 2019/9889 Karar sayılı kararı ile “Mağdurların aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımları, savunma, iddianamede belirtilen suç tarihinde sanığın yurt dışında olması,tanık anlatımları, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mahkemenin kabule ilişkin gerekçesinde yer alan sübuta ilişkin deliller ile dosya içeriğinin çeliştiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/1744 Esas, 2020/2131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, iki mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmışsa da; sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Sübutun gerçekleşmesi nedeniyle sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
2004 doğumlu olan mağdurlar … ve …’ın … İlkokulu 3. sınıfında öğrenci oldukları suç tarihinde dokuz yaşında bulundukları, sanığın … İlkokulu yakınında bulunan oyuncak ve kırtasiye satışı yapılan iş yerini işlettiği, suç tarihinden yaklaşık 6-7 ay sonra 16.05.2017 tarihinde mağdurların sanığın kendilerini okulun yakınındaki iş yerine gittiklerinde mağdur …’ı öpmeye çalışıp, yere yatırarak üzerine abandığını, mağdur …’ı ise iş yerine girdiğinde kapıyı kapatıp öpmeye çalışarak eliyle cinsel organına dokunmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğunu, okuldaki öğretmenlerine bildirmeleri üzerine olayla ilgili mağdurların ailelerinin ve tanıkların beyanlarının alınarak sanık hakkında mağdur çocuklara karşı yukarıda belirtilen ifadelerinde olduğu gibi cinsel saldırıda bulunduğu belirtilerek kamu davası açıldığı, somut olayın her bir mağdur için ne zaman ve ne şekilde meydana geldiği yönünde mağdur beyanlarının aşamalarda değişiklik gösterdiği gibi suç tarihinin de ifadelerde farklılık gösterdiği, sanığın 29.11.2016 tarihinde yurt dışına çıkış yapıp 06.03.2017 tarihinde yurda giriş yaptığının anlaşılması ve özellikle mağdur …’ın kendisine yönelik cinsel saldırı eylemenin Aralık ayı başında olduğu yöndeki beyanı ve olaydan yaklaşık 6 ay sonra şikayette bulunulması karşısında sanık savunmalarının aksine sanığın mağdurlara karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği yönünde cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden her iki suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/1744 Esas, 2020/2131 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.