YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13779
KARAR NO : 2023/1798
KARAR TARİHİ : 02.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/571 E., 2022/381 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, sanık …
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2013/833 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun’un 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 3 yıl 4 … hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü
maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine, suçta kullanılan nakil aracının ise iadesine karar verilmiştir.
2.Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2013/833 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararının sanıklar ile katılan … İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/8954 Esas, 2021/12377 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. madde ve fıkraları) somut olaya uygulanarak, belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2. TCK’nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. – 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/571 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında ayrı ayrı 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla, anılan Kanun’un üçüncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddenin birinci fıkrası, 51 nci maddesi gereği 1 yıl 3 … hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5607 sayılı Kanun’un 5 … maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına, hak yoksunluğuna, ertelemeye ve denetim süresine, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, katılan … İdaresi lehine 5.100,00 TL vekâlet ücretine karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2022 tarihli ve 2022/74474 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar … ile …’ın müşterek temyiz sebepleri;
Yetersiz inceleme sonucu, cezaya etki edecek durumlar, ikrar ve etkin pişmanlık gözetilmeden fazla ceza verilmesine, lehine olan hükümlerin uygulanmamasına ve re’sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.13.11.2013 tarihinde, önleme araması kararına dayalı, sürücüsü sanık … olan, sanık …’ın yolcu olarak bulunduğu otomobilde yapılan arama sonucunda araç içerisinde ve bagaj kısmında toplam 560 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.
2.Sanıklar bozma öncesinde savunmalarında suça konu sigaraları satacaklarını beyan etmişler; bozma sonrasında sanık … davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmamış, sanık …’a davetiye tebliğ edilemediği halde, bozma ilâmının lehine olduğundan bahisle sanık …’ın dinlenilmesine yer olmadığına karar verilip yargılamaya devam olunduğu anlaşılmıştır.
3.Suça konu sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.
4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1.Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanıkların savunması, bilirkişi raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanıkların sübuta yönelen temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
2.Sanık … hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi gereği ek savunma hakkı tanınmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları gereği mahkûmiyetine karar verilmesi,
3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5 … maddesinin ikinci fıkrasının “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanıklara bildirilmesi gerekirken sanıklara yasaya uygun ihtarat yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2021/571 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar … ve …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2023 tarihinde karar verildi.