YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3233
KARAR NO : 2023/1483
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Çocuk Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çcouk hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bende uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.01.2021 tarihli ve 2016/216211 sayılı, hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeterli delil bulunduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuğun bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılanın kendisine gönderdiği çıplak resimleri kendisi ile cinsel birliktelik yaşamadığı takdirde internet ortamında yayınlayacağından bahisle tehditte bulunduğu, katılanın kabul etmemesi üzerine internet ortamından paylaştığı, katılan ile yapmış olduğu mesajlaşma sırasında katılana “siktir banane” şeklinde mesaj çektiği iddiasına konu olayda, katılan çocuğa ait olan ve ele geçirilemeyen ve aşamalardaki ifadelere göre “çıplak” olarak nitelenen fotoğrafın katılan çocuğun cinsel organlarını vurgulayacak şekilde oluşturulup oluşturulmadığını, toplumun ortak edep ve ahlak temizliğine yönelik açık bir saldırı niteliğinde bulunup bulunmadığını tespit etme olanağının bulunmamasından dolayı suça sürüklenen çocuğun eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 226 ncı maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen müstehcenlik suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı kabul edilmiştir.

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 107 nci maddesinin ikinci fıkrasının yollaması ile birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereğince gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.06.2016 tarihli suça sürüklenen çocuğun sorguya çekilmesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Çocuk Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.