YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16198
KARAR NO : 2023/1478
KARAR TARİHİ : 16.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2018 tarihli ve 2017/40063 Soruşturma, 2018/2949 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı,
2. Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/286 Esas, 2018/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği,
3. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2018/403 Esas, 2018/580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mağdure …’ya yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verildiği, mağdure …’ye yönelik eylemi nedeniyle beraatine karar verildiği,
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.11.2020 tarihli ve 2019/1055 Esas, 2020/1365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan … vekili ile katılan … vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca bozulmasına karar verildiği,
5. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/122 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği,
6. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/1891 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili, katılan … vekili ile katılan … vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan … Vekilinin Temyiz İstemi,
Kararın eksik ve hatalı incelemeyle oluşturulduğuna, usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine, müvekkilinin olay hakkında sıcağı sıcağına alınan ifadesinde sanığın kendisine yönelik yukarıda geçen eylemleri gerçekleştirdiğini net ve samimi bir şekilde beyan ettiğine, olay tarihinde henüz on üç yaşında olan ve olay nedeniyle büyük manevi zararlar gören müvekkilinin beyanlarında önemsenmeyecek derece küçük farklılıklar olması ve somut delille desteklenmemesi dava konusu suçun işlenilmediği anlamına gelmediğine, bakkalda ve yakın iş yerlerinde bulunan kamera kayıtlarının istenilmediğine, olaya ilişkin gerekli tanıkların dinlenilmediğine, bu tarz cinsel istismar suçlarının Yerel Mahkemenin istediği şekilde kesin ve somut bir delille ispatlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi,
Dosya kapsamında mevcut olan bütün delillerin, tanık ve mağdurenin beyanları ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda suçun işlendiğinin sabit olduğuna, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerekirken beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna, mağdurenin tutarlı ve kurgulanmayacak
biçimdeki anlatımları, mağdur ile sanık arasında iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmadığı hususları dikkate alındığında verilen beraat kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçun üst haddinden indirimsiz biçimde cezalandırılması gerektiğine, kararının sanık aleyhine temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın katılan mağdureler … ve …’in oturduğu mahallede bakkal dükkanı işlettiği, mağdurelerin sık sık dükkandan alışveriş yaptıkları, sanığın çocuklara ücretsiz olarak çikolata ve benzeri şeyleri verdiği, katılan mağdure …’nun olay tarihi olan 16.08.2017 tarihinden birkaç gün önce yine bakkala gittiğinde sanığın kendisine çikolata vererek yanağından öptüğü, olay tarihinde de bakkala gittiğinde sanığın yine çikolata verdiği ve mağdura “Seni dudağından öpeyim mi” dediği, bunun üzerine mağdurun tepki göstererek bakkaldan ayrıldığı, eve geldiğinde olayı annesi katılan …’e anlattığı, katılan …’in yeğeni olan katılan mağdure …’ye sanığın kendisine karşı da bu tür eylemleri yapıp yapmadığını sorduğu, katılan mağdure …’nin bakkala gittiği zamanlarda sanığın kendisine ücretsiz çikolata, cips tarzı şeyler verdiğini, hatırlamadığı bir zamanda sanığın kendisini yanağından, dudağından
öptüğünü söylediği, bunun üzerine katılanların sanık hakkında şikayette bulunduğu ve sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Katılan mağdure …’nun aşamalardaki beyanlarının birbirinden oldukça farklı ve çelişkili olduğu, katılanın soyut beyanlarının herhangi bir somut delille desteklenemediği gözetilerek sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin, açık, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak, somut delil elde edilemediği gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, mağdure …’nun aşamalardaki çelişkili beyanları, 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/1891 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.03.2023 tarihinde karar verildi.