YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1432
KARAR NO : 2013/7539
KARAR TARİHİ : 09.12.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme
HÜKÜM : 1- …’ı öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
2- …’e karşı mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 2.000. TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; sanığın, tartıştığı mağdura sen bittin, sen öldün diye söyleyip, elinde bulunan av tüfeği ile etkili mesafeden hedef gözeterek yaptığı atış sonucu mağduru sağ koltuk altı, sağ humerus orta ve sol el bölgesinden isabetle basit tıbbi müdahale ile gideremeyecek şekilde yaraladığı olayda, sanığın eyleminin mahkemece öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2- Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmedilen 2000.TL adli para cezası hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Sanık … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı
tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.