YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17014
KARAR NO : 2023/1066
KARAR TARİHİ : 02.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükme; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2020 tarihli ve 14-2016/256096 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Suç vasfına ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Suç vasfına, sanığın eyleminin korku ve tehditle gerçekleştiğine, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uygulamasının üst hadden yapılması gerektiğine, alt sınırdan ceza tayin edilmesine ilişkindir.
C. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
Mahkumiyet hükmüne yeterli kesin delil olmadığına, yeterli ve gerekli araştırma yapılmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama sonucunda; her ne kadar mağdure beyanında sanığın cebir ve tehdit ile kendisi ile 2013 yılı yaz aylarından hamileliğinin tespit edilmesi üzerine soruşturmanın başladığı 2014 yılı yaz aylarına kadar birden fazla kez organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğunu iddia etmiş ise de, mağdurenin hamileliği tespit edilinceye kadar bu durumdan kimseye bahsetmediği, olayların sanığın evinde gerçekleştiğini belirttiği, tehdit ve cebren kendisine karşı böyle bir eylemde bulunan kişinin evine tekrar tekrar gittiği, olaylardan kimseye bahsetmediği ve adli makamlara müracaat etmediği, sanığın mağdurenin kendisiyle rızası ile birlikte olduğuna dair beyanları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanığın cebir ve tehdit olmaksızın on beş yaşını bitiren çocuk ile birden fazla kez cinsel ilişkide bulunduğu sonuç ve kanaate ulaşılarak zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Eylemin cinsel istismar suçunu oluşturmadığı hususunda mahkemenin gerekçesinde gösterdiği sebeplerde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak sanık hakkında kurulan hüküm; 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması ve oluşa uygun kabule göre sanıkla rızaen birden fazla kez cinsel ilişkiye giren mağdurenin anlatımına göre 29 Haziran 2014 yılında bebeğinin
doğmasından sonra cinsel ilişki yaşamamış olduğunu belirtmesi ve mağdurenin 02.03.2015 tarihinde şikayette bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen altı aylık şikayet süresinin geçtiği kabul edilerek sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bozma sebebine göre diğer temyiz talepleri incelemeye tabi tutulmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin sanık … müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2023 tarihinde karar verildi.