YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/5008
KARAR NO : 2010/8052
KARAR TARİHİ : 14.12.2010
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/90726
…’ı kasten öldürmekten, …’ı da kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık …’nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KAHRAMANMARAŞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.05.2008 … ve 15/83 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık … müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Müdahiller … ve …’ın, yasal süresinden sonraki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-a) Mağdur …’ın sanığa yönelik; sorgular tarzda soru yöneltmesi ve “lan” demesinden ibaret tahrik oluşturan hareketlerin niteliği dikkate alındığında, 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınırdan ceza verilmesi yerine 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,
b) Oluşa ve dosya kapsamına göre de; maktülden kaynaklanan ve tahrik oluşturacak her hangi bir haksız fiil bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık lehine haksız tahrik hükmü uygulanılarak eksik ceza tayini,
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin adam öldürme, adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdafaa şartlarının varlığına, suç vasfına, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.