YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4561
KARAR NO : 2013/12036
KARAR TARİHİ : 08.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
27/11/2007 tarihli karar ile sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından beraat hükmü kurulduğu ancak katılan vekilinin 16/01/2008 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay’a gönderilen dava dosyasının, Dairemizin 18/06/2012 tarih, 2010/40492 E. ve 2012/16585 sayılı kararı ile bozulduğu ve mahkemece de bozma üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan ilk hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle, aynı konuda kurulan 16/08/2012 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK.nun kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 08/05/2013 ününde oybirliğiyle karar verildi.