YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7653
KARAR NO : 2023/4746
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/172 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk … hakkında mağdur …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs

suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2020/953 Esas, 2020/814 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, verilen cezanın orantılı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suça sürüklenen çocuk ve mağdurun olay günü sohbet ettikleri sırada mağdurun, suça sürüklenen çocuğa; “Oğlum!” şeklinde hitap etmesi nedeniyle çıkan kavgada suça sürüklenen çocuğun bıçakla mağdura saldırarak vücudunun çeşitli yerlerinden toplam 10 bıçak darbesi olacak ve bunlardan göğüse ve batına nafiz en az üç kesi ayrı ayrı hayatî tehlike yaratacak şekilde yaralamak suretiyle öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, mağdurun ve tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme ve uzmanlık raporları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen, 23.12.2019 tarihli adlî muayene raporunda mağdurda meydana gelen her bir kesinin ayrı ayrı değerlendirildiği, vücudunun çeşitli yerlerinde toplam 10 bıçak darbesi bulunduğu, göğüse ve batına nafiz kesilerden en az üç tanesinin ayrı ayrı hayatî tehlikeye neden olduğu, diğer kesilerin ise basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdurun Olay ve Olgular başlığı altında (A-3) paragrafında ayrıntıları belirtilen raporda ifade edildiği üzere yaralandığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 …

maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınır arasında makul sınırdan uzaklaşılarak bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, verilen cezanın orantılı olmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Mağdurun beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu ve tanık anlatımları karşısında eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuğun öldürücü etkiye sahip bıçakla mağdurun hayatî bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçaklaması, yaralanmaların yerleri ve nitelikleri ile birden fazla kesinin ayrı ayrı hayatî tehlikeye neden olması, çevredekilerin müdahalesi ile suça sürüklenen çocuğun eylemine son verdiği de dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2020/953 Esas, 2020/814 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.