Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/4778 E. 2023/2215 K. 11.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4778
KARAR NO : 2023/2215
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararları

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen 07.09.2022 tarih ve 2022/1405 E., 2022/1202 K. sayılı karar ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen 29.04.2019 tarihli ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar …, …, … hakkında başka suçlarla birlikte müştekilere yönelik ayrı ayrı iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

2. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2018 tarih ve 2016/375 Esas ve 2018/465 Karar sayılı kararı ile sanıklar …, …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi (sanık … hakkında) uyarınca 2 kez, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2018 tarihli kararına karşı sanık … tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin 29.04.2019 gün ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı kararı ile sanık …’in istinaf istemleri yerinde görülerek, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında sanık …’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine ilişkin 2-A, B maddeleri tümüyle kaldırılarak, yerine kurulan yeni hükümde sanık …’in 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve dava dışı sanıklar … ve …’ın anılan kararı istinaf etmemeleri nedeniyle karar kesinleşmiş ise de 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının istinaf isteminde bulunmayan sanıklar için de uygulanması olanağı bulunduğundan, 7035 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf incelemesi üzerine verilen kararın sözü geçen sanıklara SİRAYET ETTİRİLMESİNE ve dosyanın temyiz aşamasında geçireceği süre dikkate alınarak gereğinin takdir ve ifası için kararın bir örneğinin Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı sanık … temyiz başvurusunda bulunmuştur.
4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin 29.04.2019 gün ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı kararın bir örneğinin Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesi üzerine Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi 22.05.2019 tarihli ek karar ile “Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 29.04.2019 tarih, 2019/255 Esas ve 2019/377 sayılı kararının 7035 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 280/3. maddesi uyarınca sanıklar … ve …’a SİRAYET ETTİRİLMESİNE” ve sanıklar hakkındaki infazın ayrı ayrı durdurulmasına karar verilmiş ve bu karara karşı sanıklar … ve … temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.
5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/15822 Esas, 2022/11651 Karar sayılı kararı ile; “…Sanıklar … ve …’ın, haklarında verilen Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.10.2018 tarihli 2016/375 E.-2018/465 K. sayılı mahkumiyet kararlarına karşı istinaf yoluna başvurmadıkları, ancak aynı davada yargılanan sanık …’in hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunda bulunduğu, bu başvuru üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 29.04.2019 tarih, 2019/255 Esas ve 2019/377 sayılı kararı ile Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.10.2018 tarihli kararının sanık … yönünden düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği ve 7035 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 280/3. maddesi uyarınca verilen kararın sanıklar … ve …’e de “SİRAYET ETTİRİLMESİNE” hükmedildiği ve dosyanın temyiz aşamasında geçireceği süre dikkate alınarak gereğinin ifası için kararın bir örneğinin Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesi üzerine yerel mahkemece 22.05.2019 tarihli ek karar ile “Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 29.04.2019 tarih, 2019/255 Esas ve 2019/377 sayılı Kararının 7035 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 280/3. maddesi uyarınca sanıklar … ve …’a SİRAYET ETTİRİLMESİNE” ve sanıklar hakkındaki infazın ayrı ayrı durdurulmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesinin bu kararının sanıklar … ve …’a tebliği üzerine sanıkların temyiz başvurusunda bulundukları ancak bu başvurunun istinaf başvurusu niteliğinde
olduğunun değerlendirilmesi karşısında dosyanın yetkili ve görevli Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilerek sanıklar … ve … hakkındaki hükme yönelik istinaf incelemesi tamamlandıktan sonra verilen kararı temyiz etmeleri halinde, sanık …’in temyizi ile birlikte değerlendirilmek üzere, dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanık …’in temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, …” karar verilerek dosya Erzurum Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.
6. Tevdii kararı üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi’nin 07.09.2022 tarihli ve 2022/1405 E. – 2022/1202 K. sayılı kararı ile;
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi’nin 29.04.2019 tarihli kararında işaret edilen sirayet işleminin usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/375 Esas ve 2018/465 Karar sayılı 22.05.2019 tarihli ek kararını kaldırarak yaptığı incelemede sanıkların istinaf istemleri yerinde görülerek ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında sanıklar … ve …’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine ilişkin 3-A, B maddeleri tümüyle kaldırılarak, yerine kurulan yeni hükümde sanık …’ın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık …’ın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar … ve …’in temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediğine, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmadığına, cezanın belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, cezanın artırıcı koşullarının oluşmadığına, verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, re’sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık …’in temyiz sebepleri; suçlamaları kabul etmediğine, kimseyi hürriyetinden yoksun kılmadığına, konuyla ilgili müşteki ve sanıkların yeniden dinlenmesi gerektiğine, kendisine iftirada bulunulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
1. Dava konusu olay, sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurları kollarından bağlayarak bulundukları evin içerisinde tutmak suretiyle ayrı ayrı hürriyetlerini kısıtladıkları ve darp ettikleri iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 07.02.2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda; bahse konu ikamette kan benzeri lekeler bulunan peçeteler, kumaş parçaları ve düğümlenmiş kablo parçalarının bulunduğu tespitlerine yer verilmiştir.
3. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 07.02.2016 tarihli ev arama tutanağında müştekilerin beyanlarında alıkonulduklarını iddia ettikleri adreste yerlerde kan vb. kırmızı lekelerin olduğu, bez
parçaları, peçetelerin olduğu, içeride elektrik kablolarının olduğu (kesik vaziyette) belirtilmiştir.
4. Erciş Devlet Hastanesi’nin 06.02.2016 tarihli adli rapor içeriklerinde mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirtilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;
1. Sanık … hakkında kurulan hüküm;
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin 29.04.2019 tarih ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı kararı ile, “Dosya içeriği gözetildiğinde, somut olayda mağdurların 05/02/2016 günü …’a ait araba ile gezdikleri, arabanın benzin azaldığı ve yanlarında para olmadığı için …’ın arabadan inerek evine para almak için gittiği, diğer mağdur … arabada beklerken sanık … ile davadışı …’in yanına geldikleri, sanıkların …’i “Seninle işimiz var” diyerek … isimli şahsın evine doğru götürdükleri, …’ın …’i göremeyince arkadaşına seslendiği, davadışı sanık …’in …’ı “Gel arkadaşın burda” diyerek çağırdığı, … sanık … ve davadışı sanık … ile eve girdiğinde diğer sanık …’in de orada olduğu, daha sonra sanıkların hep beraber mağdurları darp ettikleri, ellerini bağladıkları, yarım saat kadar tuttukları, ardından serbest bıraktıkları, ayrıca bu olayı başkalarına anlatmamaları konusunda tehdit ettikleri, bu çerçevede sanığın haklarındaki hüküm kesinleşen diğer sanıklar ile birlikte, aynı suç işleme kararı uyarınca birden fazla mağdura yönelik olarak üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zincirleme biçimde işlemelerine karşın, sanık hakkında TCK’nun 109/2, 109/3-b maddeleri gereğince verilen cezada TCK’nun 43/2 maddesi gereği arttırım yapılması yerine, sanığın her bir mağdur yönünden ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olduğu…” gerekçesiyle sanık … hakkındaki incelemeye konu hüküm kaldırılarak sanık hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
2. Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümler;
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin 07.09.2022 tarih ve 2022/1405 E., 2022/1202 K. sayılı kararı ile, “…Dairemizin 29/04/2019 tarihli kararında işaret edilen sirayet işleminin usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/375 Esas ve 2018/465 Karar sayılı 22/05/2019 tarihli EK KARARININ KALDIRILARAK yapılan incelemede;
Dosya içeriği gözetildiğinde, somut olayda mağdurların 05/02/2016 günü …’a ait araba ile gezdikleri, arabanın benzin azaldığı ve yanlarında para olmadığı için …’ın arabadan inerek evine para almak için gittiği, diğer mağdur … arabada beklerken … ile sanık …’in yanına geldikleri, sanıkların …’i “Seninle işimiz var” diyerek … isimli şahsın evine doğru götürdükleri, …’ın …’i göremeyince arkadaşına seslendiği, sanık …’in …’ı “Gel arkadaşın burda” diyerek çağırdığı, …, … ve sanık … ile eve girdiğinde diğer sanık …’in de orada olduğu, daha sonra sanıkların hep beraber mağdurları darp ettikleri, ellerini bağladıkları, yarım saat kadar tuttukları, ardından serbest bıraktıkları, ayrıca bu olayı başkalarına anlatmamaları konusunda tehdit ettikleri, bu çerçevede aynı suç işleme kararı uyarınca birden fazla mağdura yönelik olarak sanıkların üzerlerine atılı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçunu zincirleme biçimde işlemelerine karşın, sanıklar hakkında TCK’nun 109/2, 109/3-b maddeleri gereğince verilen cezada TCK’nun 43/2. maddesi gereği arttırım yapılması yerine, sanıkların her bir mağdur yönünden ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,
Sanık … hakkında adli sicil kaydında yer alan Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/05/2015 tarih ve 2014/916 Esas – 2015/392 Karar sayılı ilamı nedeniyle hakkında mükerrirliğe karar verilmiş ise de; hem bu ilam nedeniyle hemde adli sicil kaydında yer alan Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin
02/02/2014 tarihli ve 2015/109 Esas – 2015/396 Karar sayılı ilamında hükmedilen adli para cezasının kesin nitelikte olmasından dolayı TCK’nun 58. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olduğu…” gerekçesiyle sanıklar … ve … hakkındaki incelemeye konu hüküm kaldırılarak sanıklar … ve … hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve sanıkların istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Somut olayda sanıkların önce mağdur …’e seninle işimiz var diyerek hile ile boş kullanılmayan eve çağırdıkları, daha sonra diğer mağdur …’ı, …’in bulunduğu yere götürdükten sonra mağdurları önce darp ettikleri sonra her iki mağdurun ellerini ayrı ayrı bağlamak suretiyle hürriyetlerini kısıtladıkları, bu haliyle birden fazla fiilin bulunduğu ve eylemin her mağdura yönelik ayrı ayrı hürriyeti tahdit suçunu oluşturduğu ve sanıkların mağdur sayısınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar … ve … hakkında Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin 07.09.2022 gün ve 2022/1405 E., 2022/1202 K. sayılı karar içeriğinde hem sanık … hem sanık … hakkında kaldırma kararı verildiği ancak hüküm yazılırken ilk derece mahkemesi kararında sanık …’a ilişkin hükümlerin bulunduğu “3-A-B maddelerinin tümüyle kaldırılarak” ifadesi yazıldığı ancak sanık …’a ilişkin 4-A-B maddeleri yazılmamışsa da karar içeriğinden … hakkındaki hükümlerin de kaldırılarak yeni hüküm kurulduğu anlaşılmakla bu husus maddi hata olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Dosya kapsamına göre mağdurlar … ile …’ın araçla gezdikleri sırada arabanın benzininin azalması üzerine mağdur …’ın evine para almak için gittiği sırada mağdur …’in arabada beklediği, sanıklardan … ve …’in aracın yanına gelerek “seninle işimiz var” diyerek mağdur …’i çağırdıkları, mağdurun sanıklarla birlikte tanık …’nin boş, kullanılmayan ikametine gittikleri, diğer mağdur … aracın yanına gelip mağdur …’i göremeyince ona seslendiği, sanık …’in, “gel … bu tarafta gel” diyerek çağırması üzerine mağdur …’ın belirtilen eve girdiğinde sanıklar …, … ve …’in olay yerinde bulundukları, sanıkların mağdurları darp etmeye başladıkları, mağdurların ellerini bağlayarak yarım saat süreyle alıkoydukları olayda mağdurların aşamalardaki beyanları, mağdurların adli raporları, 07.02.2016 tarihli olay yeri inceleme raporu, 07.02.2016 tarihli ev arama tutanağı, tanık beyanları, sanıkların savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlediklerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kabulünde isabetsizlik olmadığından sanıklar … ve …’in, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediklerine, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmadığına, cezanın belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, cezanın artırıcı koşullarının oluşmadığına, verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık …’in, suçlamaları kabul etmediğine, kimseyi hürriyetinden yoksun kılmadığına, konuyla ilgili müşteki ve sanıkların yeniden dinlenmesi gerektiğine, kendisine iftirada bulunulduğuna yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.04.2019 tarihli ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.04.2019 tarihli ve 2019/255 E., 2019/377 K. sayılı kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/1405 Esas, 2022/1202 Karar sayılı hükümleri yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/1405 E., 2022/1202 K. sayılı kararında sanıklar … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.