YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12914
KARAR NO : 2023/4377
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/180 Esas, 2020/1657 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : A) Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2019 tarihli ve 2019/93 Esas, 2019/428 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
B) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/180 Esas, 2020/1657 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11.12.2018 tarihli ve 2018/16683 Soruşturma, 2018/4949 Esas, 2018/509 numaralı İddianameyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2018/496 Esas, 2019/14 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir.
3. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/93 Esas, 2019/428 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
4. Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/180 Esas, 2020/1657 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin 15.12.2020 havale tarihli temyiz dilekçesi; sanık ile katılan arasındaki yazışmaların, sanığın almış olduğunu kabul ettiği parayı faizle borç olarak değil katılanın sanık olarak yargılandığı davada kararın katılan lehine bozulması karşılığında aldığını ortaya koyduğu, sanığın katılana vermiş olduğu iki adet çek yaprağının da iddiaları doğrular nitelikte olduğu, ayrıca eksik inceleme ile hüküm kurulduğu hususlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Antalya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, tefecilik ve nitelikli tehdit suçlarından yargılanan ve bu suçlardan almış olduğu mahkumiyet hükümleri temyiz aşamasında bulunan katılana Yargıtay’da dosyaya bakacak hâkimleri tanıdığını, onlara para vererek kararı bozduracağını söyleyip daha az bir ceza ile mahkum edilmesini sağlayacağı vaadinde bulunmak suretiyle 200.000 TL aldığı hâlde, dosyaya vekâlet sunmadığı gibi katılana aldığı para karşılığında gerçeğe aykırı olarak düzenlediği veya düzenlettirdiği 2 adet çeki verdiği iddiasıyla icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında; mahkemece, sanığın dosyada başka şahsın da vekili olması dolayısıyla katılanla mesajlaştığı ve çek vermesinin nedeninin katılanla aralarında bulunan alacak borç ilişkisinden kaynaklandığı şeklindeki savunmasının aksini gösterecek mahiyette delil bulunmadığı belirtilerek yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
Kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/180 Esas, 2020/1657 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.04.2023 tarihinde karar verildi.