Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2021/7415 E. 2023/5322 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7415
KARAR NO : 2023/5322
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/164 Esas, 2016/74 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2015 tarihli ve 2015/1558 Soruşturma, 2015/829 Esas, 2015/69 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2…. 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/112 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Antalya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3.Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/74 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, katılanın vekalet verdiği tarihte henüz vergi levhası olmayan Avukat …’nın vekaletnameyi kendisinin adına aldığına, katılanın da bu durumu bildiğine, …’yı tanık olarak dinletme talebinin reddedildiğine, tarafına para ödenmediğine, dosyadan haberi dahi olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Adana Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın müdafii sıfatıyla takip ettiği Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/21 Esas sayılı kamu davasında mazeret bildirerek hiçbir duruşmaya iştirak etmeyip, 18.06.2014 tarihli oturuma da mazeret bildirmeksizin katılmayarak davayı takip etmediği ve katılanın mağduriyetine sebebiyet vererek görevini kötüye kullandığı iddia ve kabul edilerek ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın, katılanın müdafii sıfatıyla Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/21 Esas sayılı dosyasına vekaletini sunduğu 21.02.2014 tarihinden sonra 26.02.2014 tarihli tutukluluk halinin devamına itiraz ve 28.04.2014 tarihli tahliye talepli dilekçelerini sunduğu, 22.04.2014 ve 21.05.2014 tarihli duruşmalar için sunduğu mazeret taleplerinin kabul edildiği ve bu celselerde esaslı işlemlerin yapılmadığı, mazeret bildirmeden katılmadığı 18.06.2014 tarihli duruşmada da istifa dilekçesinden katılanın haberdar olduğu nazara alındığında; sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı nazara alınarak beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/74 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.