Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/2054 E. 2023/16805 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2054
KARAR NO : 2023/16805
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yerel Mahkemenin 08.07.2015 tarih, 2015/521 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 ncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ise aynı Kanun’un 123 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.Yerel Mahkeme kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2017 tarih, 2017/3857 Esas, 2017/27849 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında bozma öncesindeki hükümler aynı şekilde kurulmuştur.
III.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kabul içeren beyanı, katılanlar ile tanık …’nin anlatımları ve tespit tutanaklarına göre, olay tarihinde sanığın, kayınvalidesi olan katılan … ‘ya ait cep telefon numarasını altmış bir kere aradığı, cevap verilmemesi sebebiyle on adet sesli mesaj bırakarak katılan kayınvalidesine yönelik “Or…u.” şeklinde hakaret içerikli sözler söylediği, ısrarlı aramalara dayanamayan diğer bir katılan olan kayınbabası …’nın aramalardan birini cevapladığında ise, “Eşini ver onun şeklini değiştireceğim, öldüreceğim.” şeklinde tehdit ettiği, daha sonra sanığın katılanların ikamet ettiği apartmanın dış kapı zillerini kırdığı, dairelerinin önünde bulunan paspas ile saksıya da zarar verdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sanık hakkında mala zarar verme, hakaret, tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanığa yükletilen mala zarar verme, hakaret, tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddesindeki düzenleme karşısında; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılamadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği,
Anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2023 tarihinde karar verildi.