YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5651
KARAR NO : 2023/2223
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nıın (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon Cumhuryet Başsavcılığı’mn 12.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (teşebbüs) suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Trabzon 5 Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı kanunun 35 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz istemi: Üzerine atılı suçu işlemediğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, mağdur …’ın olay tarihinde saat 04.00 sıralarında öğrenci olduğu Karadeniz Teknik Üniversitesin’de bulunan kütüphaneye yaya olarak gittiği sırada sanık …’nun sevk ve idaresinde bulunan … plakalı aracı ile mağdurun yanında durararak onu gideceği yere bırakabileceğini teklif ettiği mağdurun teklifi kabul etmemesi üzerine bu teklifi yinelediği bunun üzerine mağdurun 155 polis imdat hattını aradığı esnada sanığın tekrar yanına geldiği ve aracının plakasının polise verildiğini duyunca arabadan inerek mağdurun sağ kolundan tutarak araca sürüklediğini araca bindirmeye çalıştığını, karşı koyunca da saçlarından tutup çektiği, mağdurun aşırı direnç göstermesi nedeniyle mağduru bırakıp aracına binip uzaklaştığı ve bu şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğine ilişkindir.
2. Trabzon Fatih Devlet Hastanesinin 24.05.2015 tarihli adli raporunda; mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun samimi ve istikrarlı beyanları, Trabzon Fatih Devlet Hastanesinin 24.05.2015 tarihli adli raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suçun sübutunda ve nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V . KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/890 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.