Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13691 E. 2023/2276 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13691
KARAR NO : 2023/2276
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İstanbul (Kapatılan) 36. Sulh Ceza Mahkemesinin, 26.02.2013 tarihli ve 2012/408 Esas, 2013/75 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda mernis adresi olan dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebligat işlemi yapılmadan, doğrudan aynı maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu’nun “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32 nci maddesinde, “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.” şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 41 inci maddesindeki “Eski hâle getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde, süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında, sanığın 19.08.2022 tarihli dilekçe

içeriğinde, söz konusu dosyadan ceza aldığını ve infaza verildiğini yapılan GBT uygulamasında öğrendiğini beyan ettiği, infaz dosyasının incelenmesinde bu beyanla uyumlu şekilde sanığın cezasının infazı amacıyla hakkında yakalama emri çıkartıldığı, 26.12.2014 tarihinde yakalandığı ve sanık hakkında düzenlenen müddetnameye göre 26.12.2014 tarihinde cezasını infaz etmek üzere cezaevine girdiği ve 31.05.2015 tarihinde cezasının infazının tamamlandığının anlaşıldığı, bu itibarla sanığın yokluğunda verilen karardan 26.12.2014 tarihinde haberdar olduğu halde, bu tarihten itibaren karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra hükmü 19.08.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.