YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10845
KARAR NO : 2023/1808
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/343 Esas, 2014/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesi birinci fıkrası (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/343 Esas, 2014/724 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2017/9846 Esas, 2018/4501 Karar sayılı kararı ile ilk haksız hareketin kimden kaynakladığının tespit edilmesi, belirlenmemesi durumunda sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/299 Esas, 2021/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesi birinci fıkrası (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık … ile temyiz dışı sanık …’in birlikte alkol aldığı sırada mağdurun da yanlarına gelerek alkol istediği ve taraflar arasında kim tarafından başlatıldığı tespit edilemeyen tartışma ortamında sanık … ve temyiz dışı sanık …’in mağduru el ve ayakları ile vurarak yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdur ve olaya ilişkin bilgisi bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacağı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olmadığı, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğu bildirilmiştir.

5. Sanık hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu ve yaşamını tehlikeye sokmadığı bildirilmiştir.

6. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/9846 Esas, 2018/4501 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gereği yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Hüküm fıkrasında sanık ve mağdurun adlarının yanlış yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/299 Esas, 2021/400 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.

/