Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/1399 E. 2023/16713 K. 03.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1399
KARAR NO : 2023/16713
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmün beş yıl üzerinde olması nedeniyle temyiz isteğinin reddine dair ek kararın hukuka aykırı olduğu kabul edilerek, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 ve 2021/573 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi ve üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükümden çıkarılarak 3 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 09.01.2023 tarihli kararıyla hükmün 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu gerekçesiyle sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; karar temyize tabi olduğundan temyiz talebinin reddi kararının kaldırılmasına, göçmenlerin ülkeye geliş amaçlarının ülkede kalmak veya transit geçiş yapmak olup olmadığı tespit edilmeden, hükmün eksik araştırma ve inceleme ile kurulduğuna, taksici olan sanığın eyleminin “ülkede kalmaya imkan sağlama” olarak kabul edilemeyeceğine, normal tarifenin çok üzerinde bir ücret aldığına veya istediğine dair delil bulunmadığına, kabule göre suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, suçun örgütlü işlendiğinin kabulünün hukuka aykırı olduğuna, aşamalarda örgütün varlığının ortaya konulmadığına, HTS kayıtlarının örgütün varlığına dayanak oluşturamayacağına ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Yurda kaçak yollardan sokulan göçmenlerin sanık … tarafından … ilinden aracın dorsesine saklanarak … iline getirdiği, dinlenme tesisinde sanık … ve …’nın ayrı ayrı kullanımlarında olan taksilere göçmenlerin aktarıldığı ve yola taksilerle devam ettikleri, sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde birden fazla kişi ile göçmen kaçakçılığı suçunu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesinin kararında 6 kaçak göçmenin tır dorsesinin kapağı açılarak indirildikten sonra aynı yerde beklemekte olan ticari taksilere bindirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, göçmen kaçakçılığı suçunun nitelikli hâli olan “Onur kırıcı bir muameleye maruz bırakılarak” işlenmesi halinin söz konusu olmadığı, araçların kapasitesi ve taşınan göçmen sayısı, göçmen beyanları, tutanak içerikleri gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması, göçmenlerin mağdur kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaleti ile aynı maddenin birinci fıkrası uygulanmak sureti ile fazla ceza tayin edilmesi, dışında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmelerin yerinde olduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden;
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde ve 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca suçun teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi tamamlanmış gibi cezaya hükmolunmasında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.