YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3848
KARAR NO : 2023/16867
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
Tebliğnamede mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün re’sen tespit edilecek sebeplerle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın önceden birliktelik yaşadığı …’nin arkadaşı olan katılanı yoldan geçerken gördüğü ve katılanın sanığın aracını işaret ederek yanındaki kişiler ile konuşması üzerine sanığın katılanın yanına geldiğinin ve katılana “A…a k…m paçozu.” diyerek hakaret ettiğinin katılan ve tanık beyanları ile sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık savunması, katılan beyanı ve tanık anlatımı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak,
Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayalı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçundan kamu davası açıldığı ancak sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, aynı Kanun’un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanma zorunluluğunun meydana geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.