Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/14579 E. 2023/2259 K. 15.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14579
KARAR NO : 2023/2259
KARAR TARİHİ : 15.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/218 Esas, 2020/379 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/1140 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurula hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/15558 Esas, 2022/3357 Karar sayılı kararı ile;
” Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında ve içeriğinde, sanığın eylemine ilişkin “08/05/2020” olan suç tarihinin “06/05/2020’” olarak hatalı yazılması,
2- Dosya kapsamına göre; olay tarihinde park halindeki sanığın sürücüsü olduğu araçta ve araçta bulunan şahısların üzerlerinde Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine dayanılarak yapılan aramada, sanığın üzerinde 2 paket halinde ve aracın sağ arka paspası ve bagajında ise 3 paket halinde olmak üzere toplam 3,4 gram uyuşturucu madde ele geçirildiği anlaşılmakla; sanığın üzerinden ele geçirilen 2 paket halindeki uyuşturucu maddeyi satmak için bulundurduğu sabit ise de; araçta ele geçen uyuşturucu maddeyi birden fazla kişiye satacağına dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak, yazılı şekilde fazla ceza tayini” nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyiz dışı sanıklar … ve …’ın samimi olduğu değerlendirilen ve itibar edilen kolluktaki beyanları dikkate alındığında … ve …’ın sanıktan uyuşturucu madde almaya gittikleri ve araç içinde aldıkları ancak kolluğun baskını üzerine aracın içine arka tarafa yere attıkları, bu nedenle de eylemin tamamlandığı, araç sürücüsünün sanık … olması ve sanığın üzerinde 2 çıkı metamfetamin ve 2 adet folyo ile oturduğu koltukta 1 adet folyo ele geçmesi, yine bagajda da 1 çıkı metamfetamin ve payp ele geçmesi ve … ve …’ın kolluktaki samimi beyanları, tape kayıtlarında …’ın para çekmeye çalıştığını beyan etmesi dikkate alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti eyleminin iddia, beyanlar, tape kayıtları, fiziki takip tutanağı ve dosya kapsamına göre sübuta erdiği, her ne kadar sanığın üzerinden ele geçirilen uyuşturucu maddeyi satmak için bulundurduğu sabit ise de araçta ele geçen uyuşturucu maddeyi birden fazla kişiye satacağına dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/268 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.