YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4658
KARAR NO : 2023/5464
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/405 Esas, 2021/155 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2015 tarihli ve 2014/16024 Soruşturma, 2015/47 Esas, 2015/38 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/787 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
3. Katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2020/4378 Esas, 2021/1903 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2021/405 Esas, 2021/155 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii, yargılamaya konu tefecilik eylemine ilişkin kesilen vergi cezasının vergi mahkemesi kararı ile iptal edilip kesinleştiği, dosyada herhangi bir şikayetçi ve tanık beyanı bulunmadığı, sanığın gayrimenkullerden birinde 2008 yılından beri yaşadığı diğerinde ise spor salonu işlettiği ve suçun sübuta ermediği gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Tefecilik suçunda suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olup, dosya kapsamına göre suç tarihlerinin 2010 yılı ve öncesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2021/405 Esas, 2021/155 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.04.2023 tarihinde karar verildi.