YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/617
KARAR NO : 2023/2260
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün eleştirilerek ve düzeltilerek istinaf başvurusunun
esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hakkı ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/283 Esas, 2019/34 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 3 ay hapis ve 11.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/292 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar eleştirilip düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
2. Sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde sanığın ikametinde esrar maddesi bulunduğunun öğrenilmesi üzerine ikametinde yapılan aramalarda, evin bahçesinde 1 kök saksıda 2 kök ise bahçedeki toprağa ekili halde hint keneviri ile yine bahçe içerisinde kullanılmayan arı kovanının içinde daralı 1.275 gram uyuşturucu madde ve 1 adet hassas terazi ele geçirildiği anlaşılmakla, olay tutanağı içeriği, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve hassas terazinin ele geçirilmiş olması, sanığın ikrarı ve sanık ile temyiz dışı sanık … aracındaki görüşme içerikleri dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği,
soruşturma aşamasındaki ifadeleriyle temyiz dışı sanık …’in suçunun ortaya çıkarılmasına yardım ve hizmet ettiği, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suça meyilli kişiliği ve tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu görülmekle takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün “5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler” hususu eleştirilip, “hükmün müsadereye ilişkin kısmında kanun madde ve fıkrasının gösterilmemesi” ve “Adli emanete kayıtlı cep telefonu, sim kart ve hafıza kartının sahibine iadesinin gerekmesi” nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında, tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezası miktarının “1 yıl 3 ay” yerine “4 yıl 7 ay” olarak yazılması, mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/292 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.