YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2483
KARAR NO : 2023/2279
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmolunan kararların niteliği itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.11.2015 tarihli iddianamesi ile;
1. Sanık … hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi,
2. Sanık … hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesi delaleti ile 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
B.Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin dördüncü fıkrası delaleti ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
C. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarih ve 2021/10963 Esas, 2021/18367 Karar sayılı kararı ile hükmün ”…Sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde uygulama yeri bulunmayan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi yasaya aykırı” olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
D. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan vekilinin temyiz istekleri;
1. Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, suçun unsurlarının gerçekleştiğine,
2. Yargılama aşamasındaki taleplerinin karşılanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer re’sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanıkların, çalıştıkları işyerinin sahibi ve katılanın babası olan …’ün emekli maaşının yatırıldığı banka hesabına ait banka kartı ile … vefat ettikten sonra maaş hesabındaki 710,00 TL parayı çekerek banka kartını kötüye kullandıkları iddiasına ilişkindir.
2. Katılan … şikayetinde; …’ün mirasçısı olduğunu, sanıklar tarafından …’ün vefatından yaklaşık olarak 2 hafta sonra emekli maaşı olan 710,00 TL’nin banka kartı ile çekildiğini belirtmiştir.
3. Sanık … savunmasında; müteveffa …’ün çalıştığı işyerinin sahibi olduğunu, …’ün vefatından 5 yıl öncesine kadar maaş kartını kendisine vererek maaşını çekmesini istediğini, kendisinin …’ün maaşını çekerek kendisine teslim ettiğini, … vefat ettikten sonra sanık …’in …’ün kartını kendisine verdiğini, …’ün maaşını suç olduğunu bilmeden maaşı hak ettiğini düşünerek çektiğini, bankadan çektikleri para ile …’ün masraflarını karşıladığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna çektiği miktarı ödediğini, …’ün maaş hesabından çektiği parayı kendi menfaatine kullanmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.
4. Sanık … savunmasında; müteveffa …’ün çalıştığı işyerinin sahibi olduğunu, …’ün vefatından 5-10 yıl öncesine kadar maaş kartını sanık …’a vererek maaşını çekmesini istediğini, … vefat ettikten sonra …’ün kartını son maaşını çekmesi için sanık …’a verdiğini, bu hususun suç olduğunu bilmediğini, bankadan çektikleri para ile …’ün masraflarını karşıladığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
A.Katılan vekilinin (1) No.lu Temyiz Sebepleri Yönünden;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların katılanın babası olan …’e ait işyerinde uzun yıllardır işçi olarak çalıştıklarını, Halil İsmail’in ölümünden önceki yaklaşık 5 yıllık sürede de bilgisi dahilinde maaş kartı ile sanık …’ın kendisine verilen şifre ile ölenin maaşını çektiğini, Halil’in 10.01.2013 tarihinde vefatından sonra sanıkların işyerini bir süre daha işletmeye devam ettiklerini, sanık …’ın işyerinde her türlü yetki içeren vekaletnamesinin olduğunu, 26.01.2013 tarihinde diğer sanık …’in verdiği ölene ait bankamatik kartı ile maaşından para çektiğini ve bu paranın üzerine bir miktar daha koyup ölenin İş Bankası kredi kartının aylık ödemesini yaptığını ve birtakım ödeme belgeleri suretlerini dosyaya ibraz ettiğini belirterek suçlamayı kabul etmedikleri, tanıklar … ve …’ün sanıkların ölen Halil’e ait maaşı ölenin borçları için kullandıklarına dair soruşturma aşamasındaki beyanlarının da savunmalarını doğrular ve destekler nitelikte olduğu, Türkiye İş Bankası Giresun Şubesi’nin 02.06.2015 tarihli kredi kartına para yatırma ve ATM’den para yatırma işleminin bankaları aracılığıyla yapıldığını teyit ettiklerine dair yazısı ve yazı ekinde sanık … tarafından ölenin vefatından sonra kartına 21.02.2013’te 320,00 TL para yatırıldığına dair ATM para yatırma makbuzunun bulunduğu, sanıkların ölene ait banka kartını, kötüye kullanma olarak nitelendirilebilecek şekilde kullanmayıp yalnızca ölenin vefat ettiği 2013 yılı Ocak ayına ait maaş olan 710,00 TL’lik çekimi gerçekleştirdiklerinin ve sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin (1) no.lu temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Katılan vekilinin (2) No.lu Temyiz Sebepleri Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanıklar eylemi gerçekleştirirken suç kastı ile hareket ettiklerinin kesin olarak saptanamadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli kararına yönelik katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.