YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/365
KARAR NO : 2023/2030
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 Tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası
uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 Tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2021 Tarihli ve 2021/6066 Esas, 2021/5476 Karar sayılı kararıyla mağdurun yaralanmasına ilişkin aldırılan adli raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı, adli tıp kriterlerine uygun şekilde rapor aldırılıp sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.)
3. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 Tarihli ve 2021/94 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin ilk fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki bulunduğuna ilişkindir.
2. Sanığın temyizi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanık … ile katılan …’in oğlu … arasında …’a ait köpeğin sanığın otlatmakta olduğu koyunlarının arasına girmesinden dolayı tartışma çıktığı, tartışma seslerini duyan katılan …’in dışarı çıktığı ve tarafları ayırmayı çalıştığı sırada sanığın taş ile katılanı yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın, katılanın ve katılanın beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları dosya içerisinde mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Çelişkiye Yönelen Temyiz Sebepleri
Mahkemece hüküm fıkrasında sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle temel ceza belirlenirken seçimlik cezalardan adli para cezasının seçildiği belirtildikten sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezası seçilerek hüküm kurulmuş ise de gerekçede adli para cezası ibaresinin sehven kullanıldığının ifade edildiği gibi mahkemenin takdirinin hapis cezasına yönelik olduğunun açıkça anlaşıldığı nazara alınarak, bu husus mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
B. Sanığın Vesaireye Yönelen Temyiz Sebepleri
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 Tarihli ve 2021/94 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.