YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8454
KARAR NO : 2023/4671
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Beraat
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarihli ve 2018/60 Esas, 2018/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2…. Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2018/1873 Esas, 2021/1051 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin
ve sanık … müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın suçunun sabit olduğuna, fail ya da yardım eden sıfatıyla mahkum edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Temyiz dışı sanık …’un sanık …’ın oğlu olduğu ve Bigadiç ilçesi Akyar köyünde hayvancılık ile uğraştığı, katılan … ve ailesinin de aynı köyde hayvancılık ile uğraştığı, 04.07.2017 günü öncesinde …’e ait tarlada hayvan otlatma meselesinden dolayı tartıştıkları, olay günü katılan …’ın her zamanki şekilde hayvanlarını otlattıktan sonra köye dönerken eski okul mevkiinden köye geçtiği sırada sanık ile karşılaştığı, iddiaya göre katılanın sanığa küfür ettiği, sonrasında sanığın yanında bulunan tüfek ile katılana yönelik yaklaşık 30-40 metre mesafeden birden fazla kez ateş etmek suretiyle her iki kulak kepçesi, sol göz alt kapak, sol uyluk kemiği, sol el üçüncü parmak, sırt ve ense bölgelerinden saçma ile yaraladığı anlaşılmıştır. Katılanın beyanına göre sanık … ve temyiz dışı sanık …’in bu olayı beraber gerçekleştirdikleri iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açıldığının anlaşıldığı, ancak, sanığın suçlamaları kabul etmediği, dinlenen bir kısım tanıkların sanığı olay saatine yakın zamanda başka mevkiide gördüklerini beyan ettikleri, her ne kadar sanığın el svaplarında barut izine rastlanmış ise de suçta kullanılan tüfeğe dokunmuş olabileceğinin anlaşıldığı, sadece sağ el svabı üzerinde atış artığı tespit edilmesinin bundan kaynaklanabileceği, getirilen HTS kayıtlarının da sanığın suç anına çok yakın zamanda başka baz istasyonundan faydalandığını gösterdiği, olay yeri inceleme raporlarında atışın yapıldığı yer olan eski okulun giriş kısmında birden fazla tüfeğe ait fişek izi tespit edilmiş ise de, söz konusu yerde düğün yapıldığı ve başkaca zamanlarda da av tüfeğiyle ateş edildiğinin tespit edildiği gözetilmekle, ”şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.
2. 16.08.2017 tarihli Jandarma Kriminal Labaratuvar Amirliğinin Uzmanlık Raporunda; temyiz dışı sanık …’in olayda kullanmış olduğu av tüfeğinin 6136 sayılı kanun kapsamında olmadığı ayrıca olay yerinde ele geçirilen 3 adet 12 calibre söz konusu av fişeği kartuşunun 2 ayrı silahtan atıldığı, bu fişeklerden birinin inceleme konusu sanık …’e ait silahtan atıldığı, diğer fişeklerin ise bu tüfekten atılmadıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.
3. Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 20.05.2019 tarihli raporuna göre; katılanın 09.07.2017 tarihinde sol maksiller sinüs posterior duvarında kırık ve vücudunda çok sayıda yumuşak doku lezyonlarına neden olan av tüfeği saçma taneleri yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte
olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, yaralanmasının yüzde sabit iz ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı ve kişinin vücudunda tespit edilen av tüfeği saçma taneleri yaralarının bir tüfekle, birden fazla tüfekle, bir atışla veya birden fazla atışla meydana getirilebileceği, bunların ayrımının tıbben yapılamadığı rapor edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin sanığın suçunun sabit olduğuna, fail ya da yardım eden sıfatıyla mahkum edilmesi gerektiğine yönelen temyiz itirazları yönünden;
Temyiz dışı sanık …’in suçunun sübut ve vasıflandırılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bu sanığın yargılama sırasında öldüğü, sanık …’un ise diğer sanığın fiiline asli veya feri fail olarak katıldığına dair mahkumiyet için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2018/1873 Esas, 2021/1051 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.