Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/442 E. 2023/17845 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/442
KARAR NO : 2023/17845
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Göçmen Kaçakçılığı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, sanığın göçmenlerin yabancı uyruklu olduklarını bilmediği, maddi menfaat elde ettiğine ilişkin bir tespitin bulunmadığı, sanığın göçmenleri yurda soktuğu veya göçmenlerin yurt dışına çıkmasına ya da yurtta kalmasına imkan sağladığına ilişkin delil elde edilemediği, eylem kabul edilse dahi sanığın göçmenleri bir yerden başka bir yere götürmesi eyleminin süreklilik arz etmemesi sebebiyle atılı suçu oluşturmayacağı, yabancı uyruklu şahısların beyanlarına başvurulmadan karar verildiği ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerekçelerinin yetersiz olduğuna vesaire ilişkindir.
B. Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık müdafiinin temyiz isteği, atılı suçların sübut bulmadığı, eylem kabul edilse dahi sanığın kolluk görevlileri tarafından darp edildiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, yabancı uyruklu şahısların beyanlarına başvurulmadan karar verildiği ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerekçelerinin yetersiz olduğuna vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde aykırı olarak sorgusundan önce sanığa iddianame okunmadan sanığın savunması alınmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.