YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1808
KARAR NO : 2011/3261
KARAR TARİHİ : 19.10.2011

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 765 sayılı TCK’ nın 459/1-son, 647 sayılı Kanunun 4, 5. ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müştekilerin zararı giderilmediğinden, CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına yer olup olmadığının tartışılmaması yönündeki tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş olup,
Ön ödeme uyarısına uymayan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının TCK’nın 119/5. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin gerekçesiz temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Müşteki …’ya ait geçici ve kesin raporlardaki kot kırıkları da dikkate alınarak, müştekinin iş ve güçten kalma süresinin Adli Tıp Kurumu uygulamalarına uymadığı gözetilerek, adı geçene ait raporlar ile hastane evrakı ve grafiler Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, hayati tehlike ve mutad iştigalden kalma süresi hakkında mütalaa alınarak sonucuna göre suç vasfının takdir ve tayini hususuna uyulmaması ve 102 promil alkollü olarak … kullanarak olaya neden olan sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi,
2- Yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktarın ayrı ayrı alınması yerine müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,
3- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
TCK’nın 456/4. maddesine uyacak şekilde dört kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilen sanığın eyleminin TCK’nın 459. maddesinin 1. fıkrasının 3. bendinin ilk cümlesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden maddenin 1. fıkrasının 1. bendi uyarınca ceza tayini Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.