YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/29
KARAR NO : 2023/3802
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2017/3054 Esas, 2019/4005 Karar sayılı ve 24.11.2022 tarihli ve 2022/8467 Esas, 2022/9279 Karar sayılı kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.01.2023 tarihli ve KD -2021/50871 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 … maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanıkların …’ya yönelik eylemlerinden dolayı olası kastla yaralama suçundan cezalandırılmaları, mağdurlar …, … ve …’e
yönelik eylemlerinin ise suç oluşturmadığından kasten öldürmeye teşebbüsten açılan davalarda ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde …, …, … ve …’i kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan cezalandırılmaları usul ve yasaya aykırı olduğundan hükümlerin bozulması gerektiğinden bahisle düzeltilerek onama ilamlarının kaldırılmasına ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükümlerin bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; olay günü sanık … ile mağdur …’nin karıştıkları bir kavga olayı nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, …’nin bu kavga nedeniyle karakola ifade vermek için gittiği, sanık …’in arkadaşı sanık … ile birlikte …’in kullandığı, sağ ön tarafta …’nin kardeşi mağdur …’in, arka sağ tarafta annesi …’nın, arka sol tarafta birlikte yaşadığı …’nın arka ortada ise …’nin bulunduğu aracı karakol çıkışı takip ederek sellektör yapıp yolda durdurdukları, …’in silahla araçtan indiğini gören …’in yere yatın diyerek aracı hareket ettirdiği ve kaçmaya başladıkları sırada …’in Pıetro Beretta marka tabanca ile araca doğru 4-5 el ateş ettiği, mermilerden birinin aracın sol arka koltuğunda oturan …’nın omzuna isabet ettiği, mağdurların hızla olay yerinden uzaklaşarak hastaneye gittikleri, bir süre mağdurları takip eden sanıkların daha sonra takipten vazgeçerek olay yerinden uzaklaştıkları, tabancayı …’nin bir süre sakladığı, yapılan bir ihbarda tabancanın …’in evinde saklandığının belirtilmesi üzerine … tarafından arama yerine çağrılan …’nin olay yerine gelerek olayda kullanılan tabancayı teslim ettiği, …’nın sol skapula’da parçalı kırık nedeniyle 3. derece (orta) kemik kırığına neden olacak derecede yaralandığı, mağdurların bulunduğu araçta bir adet mermi giriş deliği tespit edildiği, diğer atışların araca veya araçta bulunan diğer mağdurlardan herhangi birine isabet etmediği anlaşılan olayda;
Sanık … ilk ifadesinde dört kez ateş ettiğini ilk atışta tabancanın tutukluk yaptığını söylemiş, ikinci beyanında beş kez ateş ettiğini bunlardan üçünü havaya sıktığını, iki atışının ise yere düştüğü sırada meydana geldiğini savunmuştur.
Mağdurlar bir kez atış yapıldığını diğer atışları fark etmediklerini beyan etmişlerdir. Olay yerinde yapılan incelemede bir adet dolu fişek bir adette boş kovan bulunmuştur. Sanık …’in beyanlarına göre en az dört kez ateş ettiği, maddi bulgulara göre de, tabancanın ilk atışta tutukluk yaptığı, bu durumda …’in hedef gözeterek sadece bir el ateş ettiği anlaşılmaktadır. Mağdurların araçla kaçmalarından sonra gerçekleşen atışların hedef gözeterek yapıldığı hususunda aleyhe bir tespit bulunmamaktadır.
Somut olayın değerlendirilmesinde; sanık …’in hedefinin bu olaydan önce aynı gün kavga ettiği … ‘ye yönelik olduğu, araçta bulunan diğer mağdurlar ile arasında herhangi bir sorunu ya da husumeti bulunmadığı, araçta bir mermi isabeti bulunduğu bunun da asıl hedef konumunda olan …’nin yanında oturan …’ya isabet etmiş olması karşısında, sanığın hedef gözettiği …’ye karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Mahkemece sanıkların tüm mağdurlara karşı eylemlerini doğrudan kastla işledikleri kabul edilmiş ise de, …’in birkaç metre mesafeden aracın içindeki …’yi hedef gözeterek tabanca ile ateş etmesi, kastının …’yi öldürmek olduğunu gösterir ancak bu sırada araçta bulunan beş kişinin de isabet alacağı muhakkak değildir, sanığın yakın mesafeden araca ateş edip araca dahi isabet ettiremediği durumda tüm mağdurların muhakkak isabet alacağının kabulü günlük hayat tecrübelerine ve yerleşik yargı kararlarına uygun değildir. Araçta bulunan diğer mağdurların isabet almamaları, …’in hedefinin … olması, diğer mağdurlara yönelik herhangi bir kastı bulunmaması ve …’yı yaralayan bir mermi isabeti dışında araçta başka bir isabet Esas No : 2023/29
de bulunmadığı halde araca isabet eden bir mermi çekirdeği nedeniyle araçta bulunan tüm kişilere karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun işlendiği de kabul edilemeyeceği,
Ayrıca …’ya isabet eden mermi ise sanığın hedefinde olmayan bir kişiye isabet ettiğinden eylemin 5237 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, suçun kanuni tanımında belirtilen unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemesi halinde olası kast vardır tanımına uygun şekilde gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu durumda sanık …’in gerçekleşen neticeden sorumlu tutulması gerektiği, sanık …’nin ise olası kastla gerçekleşen sonuçtan sorumlu tutulamayacağı, buna göre mağdurlar …, … ve …’in isabet almaları muhakkak olmadığından sanıklar … ve …’nin doğrudan kastla öldürmeye teşebbüsten sorumlu tutulmayarak anılan suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/04/2015 tarihli 2014/1-256 E. 2015/100 K. ve 18/10/2018 tarihli 2017/1-908 E. 2018/445 K. sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere, olası kast netice ile belirli hale gelir ve fail ancak meydana gelen neticeden sorumlu tutulabilir hükmü gereğince eylemi bizzat gerçekleştiren sanık …’in …’ya yönelik eyleminden dolayı olası kastla yaralama suçundan cezalandırılması, sanık … …’nin ise olası kastla işlenen suçu gerçekleştirmemesi nedeni ile beraatine karar verilmesi gerektiği halde … , …, … ve …’ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan cezalandırılmaları usul ve yasaya aykırı olduğundan hükümlerin bozulması yerine oy çokluğuyla düzeltilerek onanmasına karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 … maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, sanıklar hakkında mağdur …’ya yönelik eylemleri ile ilgili olarak 30.09.2019 tarihli ve 2017/3054 Esas, 2019/4005 Karar sayılı kararı ile 24.11.2022 tarihli ve 2022/8467 Esas, 2022/9279 Karar sayılı hükümlerinin düzeltilerek onanması ilamlarının KALDIRILMASINA,
3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya 4.Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 10.05.2016 tarihli, 2015/158 Esas ve 2016/49 Karar sayılı kararında sanıklar hakkında mağdur …’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin ve 17.02.2021 tarihli 2022/558 Esas ve 2021/83 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Mahkemenin ve Daire onama kararlarının gerekçelerine, oluşa göre itirazın reddi görüşünde olan üyeler … ve …’ın karşı oyları ve oy çokluğu ile itirazın kabulüne, hükümlerin BOZULMASINA,
4.Sanıklar hakkında mağdur …’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçuna ilişkin Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarihli ve 2017/3054 Esas, 2019/4005 Karar sayılı ilamının diğer yönlerinin aynen korunmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.