YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14722
KARAR NO : 2023/2070
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

… Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2000 tarihli ve 1995/1469 Esas, 2000/836 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin 22.07.2022 tarihli dilekçesinde Anayasa’nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde kararda başvurulacak kanun yolunun ve süresinin açıkça gösterilmediği için kesinleştirilmesinin usûlüne uygun olmadığı, ayrıca sanığın üzerine atılı suçları işlemediği gibi 5271 sayılı Kanun’un 230. maddesi uyarınca kararda bulunması gereken gerekçenin de olmadığını belirterek eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, ancak … Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2000 tarihli ve 1995/1469 Esas, 2000/836 Karar sayılı kararında kanun yolu açıklamasının hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve usul kanunu olması sebebiyle derhal uygulanırlık ilkesi gereğince somut olaya da uygulanan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 268/4. maddesinde öngörülen koşullara uygun olduğu, buna göre yokluğunda verilip, usûlüne uygun şekilde 22.09.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.