YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/10152
KARAR NO : 2022/13459
KARAR TARİHİ : 31.10.2022
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 6183 sayılı Kanun’un 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Dairemizin 20/01/2021 tarihli ve 2020/3451 Esas – 2021/125 Karar sayılı ilamında, “…Somut olayda, davacı şirket ile davadışı vergi borçlusu şirketin arasında ticari bir ilişkinin mevcut olduğu hususu sabittir. Alınan bilirkişi raporuna göre dosya kapsamındaki faturalardan davacının davalıdan 184.146,44 TL tutarında mal satın aldığı, karşılığında aynı miktarda ödeme yaptığı, 05/12/2013 tarihi itibariyle davacı şirket ile dava dışı şirket arasındaki cari hesabın kapandığı tespit edilmiş, ancak her iki şirketin cari hesap muavin defter dökümüne göre davacının dava dışı şirkete ödediği miktarlar ve ödeme şekilleri birbiri ile örtüşmemekte olup, her iki şirketin cari hesapları farklı borç bakiyesi vermektedir. Bu nedenle taraflar arasında ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle halen borç ilişkisinin mevcut olup olmadığı anlaşılamamış olup, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır. Şu durumda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersiz kaldığından konusunda uzman bilirkişi marifetiyle, davalının davacıya gönderdiği ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle, davacının, dava dışı şirketten ne miktarda mal satın aldığı ve karşılığında dava dışı şirkete ne şekilde ve ne miktarda ödeme yaptığına ilişkin hususların belirlenmesi, davacı şirket ve dava dışı şirketin ticari defter ve kayıtları, banka vasıtası ile yapılan ödemeler, ile dosyadaki tüm bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirilerek ayrıntılı, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen ticari defter kayıtlarına göre; davadışı … Kalkan Ltd. şirketinin davacı … Nak. Ltd. şirketinden alacağı olmadığı tespit edilmiş olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile; Nizip Vergi Dairesi tarafından gönderilen 8 Mayıs 2014 tarih 20140508665040000001 sayılı haciz ihbarnamesi yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2) Dava, 6183 sayılı Kanun’un 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.
1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı Yasa’nın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalarda vekalet ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5.bendindeki ” 15.260,03 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “5.100,00 TL” ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.