Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13544 E. 2023/3832 K. 01.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13544
KARAR NO : 2023/3832
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 26.11.2020 tarihli ve 2020/13646 Esas, 2020/17487 Karar sayılı kararı ile özetle iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı hükmün son cümlesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanımaması, sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanık arasında önceye dayalı husumet olduğu, olay günü Çiğiller Köyünde kahvehanenin önünde karşılaştıkları, ilk olarak kim tarafından başlattığı kesin olarak tespit edilemeyen tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın elinde bulunan çöp kovası ile katılanın kafasına vurduğu, kavganın olay yerinde bulunan tanıklar tarafından ayrıldığı, katılanın kavga sırasında sağ frontalde derin kesi, sol el bileği iç yüzde ve sağ el bileği medialinde hiperemik alan meydana gelecek şekilde yaralandığı, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 17.11.2015 ve 27.10.2021 tarihli adli muayene raporlarına göre katılanın alın bölgesinde meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılanın yaralanmasına ilişkin olay tarihinden yaklaşık altı yıl sonra alınan ve Adli Tıp Kriterlerine göre düzenlenmiş olan Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.10.2021 tarihli adli muayene raporunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu, bu hususta dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, ayrıntılarına Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı paragrafında yer verilen bozma ilamı doğrultusunda yapılan değerlendirme sonucu sanık hakkında kurulan hükümde “İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediği” gerekçesi ile asgari oranda yapılan haksız tahrik indiriminin yerleşik Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Daire uygulamalarına göre isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.